θυμοσοφικός
θυμοσοφικός, like a clever fellow
θῡμο-σοφικός, ή, όν,
- clever, Ar. V. 1280 (Sup.).
θυμοσοφικός, ή, όν [ῡ] d’une nature raisonnable, intelligente, au sup. -ώτατος, Ar. Vesp. 1280.
Étym. θυμόσοφος.
θυμοσοφικός, [ῡ], ή, όν, weise durch eigene Einsicht (ἀπὸ σοφῆς φύσεως αὐτόματος), im superlat., Ar. Vesp. 1280.
θυμοσοφικός
θῡμοσοφικός, ή, όν
- like a clever fellow, Ar. from θῡμόσοφος