θυμολέων
θυμολέων, lion-hearted, coeur-de-lion
θῡμο-λέων, οντος, ὁ,
- lion-hearted, of Achilles, Il. 7.228, Hes. Th. 1007; of Ulysses, πόσιν ἀπώλεσα θ. Od. 4.724; of Hercules, 11.267, cf. Ar. Ra. 1041 (anap.).
θυμο·λέων, οντος (ὁ) [ῡ] au cœur de lion (Achille) Il. 7, 228 ; (Ulysse) Od. 4, 724 ; (Hèraklès) Od. 11, 267 ; Hés. Th. 1007 ; (Patrocle, Teucer) Ar. Ran. 1041 ; (Bacchus) Anth. 9, 524.
Étym. θ. λέων.
θυμολέων, [ῡ], οντος, ὁ, löwenmutig, -herzig ; Il. 5.639, 7.228, Od. 4.724, 814, 11.267, stets acc. sing. θυμολέοντα ; Ar. Ran. 1041 ; Dionysus, Hymn. (IX.524.8).
θυμολέων
-οντος
[θυμός + λέων.]
Lion-hearted: πόσιν Od. 4.724 = 814.
Epithet of Heracles Il. 5.639: Od. 11.267.
Of Achilles Il. 7.228.
θυμολέων , οντος: lion - hearted, Il. 5.639.
θυμολέων
θῡμο-λέων, οντος, ὁ,
- lion-hearted, coeur-de-lion, Il.