κοινοποιέω
κοινοποιέω, make common property
Could not find κοινοποιούμενος in Logeion dictionaries.
κοινοποιούμενος present middle-passive participle masculine nominative singular of κοινοποιέω
κοινο-ποιέω,
- make common property, τὰ τῶν ἀγαθῶν ἔπαθλα Phld. Rh. 1.217 S., cf. 2.256 S.; δόξαν Alex.Aphr. in Metaph. 83.30:—Med., regard as common, Inscr.Prien. 113.27 (i B.C.), al.:—Pass., to be in common, S.E. P. 3.173.
- 2 generalize, λόγον Herm. in Phdr. p.128 A., Simp. in Ph. 1275.6; κ. τὴν δόξαν αὐτῶν τοῖς περὶ Δημόκριτον shows the common ground of their view and that of D., Id. in Cael. 617.22:—Med., Alex.Aphr. in SE 17.13.
- II communicate, τὰ μυστήρια Sch. Ar. Av. 1073.
κοινο·ποιέω-ῶ :
1 rendre commun, Chrys. 3, 365 ; au pass. être commun à tous, Sext. M. 5, 63 ||
2 faire connaître, révéler, Clém. 641 ||
Moy. c. à l’act. 2, Clém. 574.
Étym. κοινός, ποιέω.
κοινοποιέω, gemein machen, τὰ μυστήρια Schol. Ar. Av. 1073 ; häufiger im med. = mitteilen, Clem.Al. u. a.Sp.; pass., gemeinsam sein, S.Emp. pyrrh. 3.173.