λαῖλαψ

λαῖλαψ, ᾰπος, ἡ,

• furious storm, hurricane, βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι Il. 12.375; κελαινῇ λ. ἶσος 11.747; ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ 17.57; Ζέφυρος βαθείῃ λ. τύπτων 11.306; Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λ. θύων Od. 12.408, cf. 426; ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ Il. 16.365; ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον . . λ. θεσπεσίῃ Od. 12.314, cf. 9.68; ὡς δʼ ὑπὸ λαίλαπι . . βέβριθε χθών Il. 16.384, cf. Semon. 1.15; Νότου λαίλαπι Anacr. 113; λαίλαπι χειμωνοτύπῳ A. Supp. 33 (anap.), cf. LXX Jb. 21.18, Plb. 30.11.6; acc. to Arist. Mu. 395a7, a whirlwind sweeping upwards: metaph., ἔτλης λαίλαπα δυσμενέων AP 7.147 (Arch.).—Not found in early Prose, but common later, cf. λ. ἀνέμου Ev.Marc. 4.37, Plu. Tim. 28; spelt λαῖλαμψ Sammelb. 4324.15:—a form λαιλαπετός, ὁ, occurs in Sch. A Il. 11.495, Hsch.

λαῖλαψ -ᾰπος, ἡ gale, storm, hurricane Il. 11.306, al. Od. 12.408, al. Aeschl. Suppl. 33 etc.; ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος I sprang upon them like a black tempest (of a warrior) Il. 11.747; ἄνεμος ἐπαύσατο λαίλαπι θύων the wind ceased to rage tempestuously Od. 12.400; λ. χειμερίη winter storm Anacr. 193.2 | in prose usu. later VT Jer. 32.32 Pol. 30.11.6 Plut. Tim. 28.3 Luc. Halc. 4 etc. ‖ fig. (of passions) Clem. Paed. 3.1.1.4 Nonn. Ev. 7.26 etc.; λ. κενῆς δόξης whirlwinds of vain opinions Phil.² Mut. 214; λ. δυσμενέων the fury of the enemy Arch. (AP 7.147.6) ‖ tornado, whirlwind Aristot. Mund. 395a 7.

λαῖλαψ, απος, ἡ, Sturmwind mit Regen od. dickem Gewölk, der Alles in Finsternis einhüllt ; νέφος φαίνετʼ ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν, Il. 4.278 u. öfter ; νηυσὶ δʼ ἐπῶρσʼ ἄνεμον βορέην νεφεληγερέτα Ζεὺς λαίλαπι θεσπεσίῃ, Od. 9.68 ; ἐλθὼν ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ 17.57 ; auch im Vergleich, ἐπʼ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι, Il. 12.375 ; λαίλαπι χειμωνοτύπῳ, Aesch. Suppl. 34, u. sp.D., χειμερίοις ἀνέμοις ἢ λαίλαπι πόντου, Arat. Phaen. 760. Auch in Prosa, πάντα εἰκῆ καὶ φύρδην ἐπράττετο καθαπερεὶ λαίλαπός τινος ἐκπεπτωκυίας εἰς αὐτούς, Pol. 30.14.6 ; NT. Nach Arist. mund. 4.15 ein von unten nach oben streichender Wirbelwind.

λαῖλαψ

-απος, ἡ.

• • 1

    A furious wind, a storm of wind, a tempest : βαθείῃ λαίλαπι τύπτων Il. 11.306. Cf. Il. 11.747, Il. 12.375, Il. 16.384, Il. 20.51 : Od. 24.42.

  • 2

    Furious wind, storm, tempest : ἄγει λαίλαπα πολλήν Il. 4.278. Cf. Il. 17.57 : ἄνεμος (ζέφυρος) λαίλαπι θύων (in storm) Od. 12.400, 426. Cf. Od. 9.68 = Od. 12.314, Od. 12.408.

  • 3

    App., an accompaniment of a storm, a storm-cloud : ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ Il. 16.365.

λαῑλαψ

• 1storm φέρει λαιλ[α fr. 1a.

λαῖλαψ , απος: tempest of wind and rain, hurricane.

λαῖλαψ, απος, ἡ, from λα-, λαι- intensive

• a tempest, furious storm, hurricane, Hom.