λῃστικός
λῃστικός, inclined to rob, piratical, buccaneering
Could not find λῃστικὸν in Logeion dictionaries.
λῃστικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of λῃστικός
λῃστ-ικός, ή, όν,
- piratical, πλοῖον D. 23.148; λῃστικῷ τρόπῳ PTeb. 53.11 (ii B.C.).
- 2 ἡ -κή, = λῃστεία, Pl. Sph. 222c.
- 3 τὸ -κόν, piracy, Th. 1.4, 13; piratical vessels, Id. 2.69.
- 4 Adv. -κῶς in the manner of pirates: Comp. -κώτερον, πλοῖα λ. παρεσκευασμένα Id. 1.10, cf. 6.104. Cf. λῃστρικός.
λῃστικός -ή -όν [λῃστής ] of or like a pirate or robber: λῃστικὸν πλοῖον ἔχων ἐλῄζετο τοὺς συμμάχους he plundered the allies with a privateer Demosth. 23.148 ‖ subst. ἡ ληστική banditry Plat. Soph. 222c | subst. τὸ ληστικόν piracy Thuc. 1.4, 13 | corsairs, privateers Thuc. 2.69.1 ◆ adv. λῃστικῶς like a pirate, in the manner of pirates Thuc. 1.10.4 ‖ compar. -ώτερον.
λῃστικός, ή, όν :
1 enclin au brigandage, Plat. Soph. 222c ; Arstt. Pol. 8, 3 ||
2 qui concerne le brigandage : ἡ λῃστική, Plat. Soph. 222c, le brigandage ; τὸ λῃστικόν, la piraterie, Thc. 1, 4, 13, ou troupe de brigands, Thc. 2, 69.
Étym. λῃστής.
λῃστικός, zum Rauben, Plündern geneigt, räuberisch, Thuc. 6.104 ; ἔθνη, Arist. Pol. 8.4 ; ἡ λῃστική, Räuberei, Plat. Soph. 222c ; – τὸ λῃστικόν, das Raubwesen, die Räuberbande, Thuc. 1.13, 2.69 u. Sp., vgl. Lobeck Phryn. 242.
• Adv. λῃστικῶς , nach Räuberart, z.B. τὰ πλοῖατῷ παλαιῷ τρόπῳ λῃστικώτερον παρεσκευασμένα, Thuc. 1.10.
• Adv. λῃστικῶς , nach Räuberart, z.B. τὰ πλοῖατῷ παλαιῷ τρόπῳ λῃστικώτερον παρεσκευασμένα, Thuc. 1.10.
λῃστικός, ή, όν
- 1inclined to rob, piratical, buccaneering, Thuc., Dem.:— τὸ λῃστικόν piracy, Thuc.; also a band of robbers, Thuc.
- 2adv. -κῶς, in the manner of pirates; comp. -κώτερον, Thuc.