μάχη

μᾰχ-η, ἡ, (μάχομαι)

• battle, combat, freq. in Hom., usu. of armies, μ. καὶ φύλοπις Il. 13.789; ἐπὶ ἶσα μ. τέτατο πτόλεμός τε 12.436; μ. ἐνοπή τε 12.35; μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε 7.237; sts. of single combat, ib. 158, 232, 263; μ. καὶ δηϊοτής ib. 290; ναῶν ἐν μάχαις Pi. N. 9.34; μάχαις καὶ ναυμαχίαις Lys. 30.26; μάχη δορός A. Ag. 439 (lyr.), etc.: with Verbs, μάχην μάχεσθαι fight a battle, Il. 15.414, etc.; θήσονται μ. 24.402; μάχας εἰσήλυθον 2.798; ἀρτύνθη μ. 11.216; μ. ἤγειραν 17.261; μ. ὀρνύμεν, ὤτρυνον, 9.353, 12.277; συμφερόμεσθα μάχῃ 11.736; πειρᾶτο μάχας Pi. N. 1.43; ἀντιάζειν τινὶ μάχαν ib. 67; σὺν γυναιξὶ τὰς μ. ποιούμενος S. El. 302, cf. X. Cyr. 3.3.29; μάχην συνάψαι ἐμβολαῖς A. Pers. 336; μ. συμβάλλειν τινί engage battle with . ., E. Ba. 837; διὰ μάχης τινὶ ἀπικέσθαι, ἔρχεσθαι, ἥκειν, Hdt. 1.169, 6.9, A. Supp. 475; διὰ μάχης ἐκβαλεῖν τινα Arist. Pol. 1303a35 (so ἐξέπεσον διὰ μάχης ib. 34); εἰς μάχην πρός τινα ἐλθεῖν, μολεῖν, E. Ba. 636 (troch.), Ph. 694; ἐς μάχην ἐπεξιέναι τινί Th. 2.23; μάχης γενομένης Pl. Lg. 869c; μάχῃ κρατῆσαι conquer in battle, E. HF 612, D. 18.193 (with v.l. μάχην) ; νενικήκαμεν τὴν μεγάλην μ. X. Cyr. 7.5.53; Μιλτιάδης ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι μ. τοὺς βαρβάρους νικήσας Aeschin. 3.181; μάχη τινός battle with an enemy, Αἴαντος δʼ ἀλέεινε μ. Il. 11.542, cf. Hes. Sc. 361; μ. ὑπέρ τινος Pi. N. 7.42; περί τι Pl. Lg. 919b: pl., strifes, ἔρις τε . . πόλεμοί τε μάχαι τε Il. 1.177; μάχας ἐν λόγοις ποιεῖσθαι Pl. Ti. 88a, etc.: generally, contention, strife, Id. Ep. 352c, etc.; μάχης ἐάν τις ἄρξηται SIG 1109.72 (ii A. D.); μ. νομικαί Ep.Tit. 3.9.
• • • 2 = ἀγών, contest, as for a prize in the games, Pi. O. 8.58 (but ἄεθλα, opp. μάχαι πολέμου, Id. O. 2.44).
    • 3 struggle, μηχανή τε πολλὴ καὶ μ. ἦν περί τινος X. Cyr. 7.5.38.
  • II mode of fighting, way of battle, ἡ μ. σφέων ἦν ἀπʼ ἵππων Hdt. 1.79; ἐπίστασθαι τὴν μ. τινῶν Id. 7.9.α, cf. 7.85, X. Cyr. 2.1.7.
  • III field of battle, interpol. in Id. An. 2.2.6, 5.5.4.
  • IV in Logic, contradiction, inconsistency, Epict. Ench. 52.1, S.E. M. 7.392.

μάχη, ἡ, Schlacht, Gefecht, Kampf ; Hom. κυδιάνειρα, Il. 4.225, δριμεῖα, 15.696, καὶ φύλοπις, 13.789, ἠδὲ πτόλεμος, 536, καὶ δηϊοτής, 7.290, καὶ ἐνοπή, 16.246, καὶ ἀνδροκτασίαι, 24.548, καὶ ὑσμῖναι, Od. 11.612 ; μάχην ἐμάχοντο, sie schlugen die Schlacht, Il. 15.414 ; θήσονται περὶ ἄστυ μάχην, anordnen, 24.402 ; ὀρνύμεν, ὀτρύνειν, 9.353, 12.277, die Schlacht erregen, u. sonst in verschiedenen Vrbdgn. Auch vom Zweikampf, Il. 7.263, 11.255, u. so μάχη Αἴαντος, der Zweikampf mit Ajax, 11.542, wie Hes. Sc. 361 ; auch allgemein, Streit, Wortstreit, Zank, wie man Il. 1.177 deutet, αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε. – Oft Pind. u. Tragg.; μάχης ἴδρις, Aesch. Ag. 434, μάχη δορός, 427, μάχην συνάψαι, Pers. 328 ; φόνοι, στάσεις, ἔρις, μάχαι vrbdt Soph. O.C. 1235 ; εἰς ἀγῶνα τῷδε συμπεσὼν μάχης, Trach. 20 ; auch Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ant. 777 ; μάχην ποιεῖσθαι, eine Schlacht liefern, Thuc. u. A.; auch διὰ μάχης ἔρχεσθαι, Her. 6.9 ; u. einfach ὅτε ἡ μάχη ἦν, Plat. Symp. 220d, μάχης γενομένης, Legg. IX.869c ; Xen. oft ; ἡ ἐν τοῖς ὅπλοις μάχη, Plat. Legg. VIII.633d ; auch μάχας ἐν λόγοις ποιεῖσθαι, Tim. 88a ; μάχην νικᾶν, in der Schlacht siegen, Xen. An. 2.1.4, wie Dem. 18.193 κρατῆσαι τὴν μάχην, wo aber Bekker τῇ μάχῃ aus zwei mss. aufgenommen hat.
Bei Xen. An. 2.2.6, ἣν (ὁδὸν) ἦλθον ἐξ Ἐφέσου μέχρι τῆς μάχης, steht es für Schlachtfeld, eigtl. von Ephesus bis zur Schlacht marschierten sie 93 Tagereisen, u. nachher ἀπὸ τῆς μάχης ἐλέγοντο εἰς Βαβυλῶνα εἶναι στάδιοι ἑξήκοντα ; s. noch 5.5.4.

μάχη

-ης, ἡ

[μαχ- as in μάχομαι.]

• • 1

    War, battle, armed conflict, fighting : μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν Il. 1.521, ἔσχοντο μάχης Il. 3.84. Cf. Il. 4.225, Il. 5.157, Il. 7.290, Il. 11.409, Il. 13.483, Il. 15.15, Il. 17.142, Il. 22.218, Il. 24.385, etc. : Od. 4.497.

  • 2

    A battle, armed conflict, fight : μάχην ἐμάχοντο Il. 12.175, ἀντιόωντες τῆσδε μάχης Il. 20.126. Cf. Il. 1.177, Il. 5.456, 763, Il. 11.336, Il. 12.436, Il. 13.789, Il. 17.261, Il. 20.18, etc. : Od. 9.54, Od. 11.612.– μάχη τινός, a fighting with a person : Αἴαντος ἀλέεινε μάχην (did not care to engage him) Il. 11.542.

  • 3

    In concrete sense, a force engaged in fighting, an embattled host, a battle array, a fighting throng : ἀρτύνθη μάχη (the lines were re-formed) Il. 11.216, μάχη ἐπὶ πᾶσα φαάνθη Il. 17.650. Cf. Il. 5.167, 824, Il. 13.337, Il. 14.155, Il. 24.402, etc.

  • 4

    In local sense, a field of battle : μάχης ἐπʼ ἀριστερά Il. 5.355. Cf. Il. 17.368, etc.

  • 5

    The art of war, war, fighting : μάχης εὖ εἰδότε πάσης Il. 2.823= Il. 12.100, Il. 5.11, 549. Cf. Il. 5.634, Il. 13.811.

μάχη : flight, battle, combat; μάχην μάχεσθαι, τίθεσθαι, στήσασθαι, ὀρνύμεν, ἐγείρειν, ὀτρύνειν, ἀρτύνειν, συμφέρεσθαι: of single combat, Il. 7.263 and Il. 11.255; for the field of battle, Il. 5.355.

μάχη μάχη (ᾰ), ἡ, μάχομαι

• • Ibattle, fight, combat, Hom., etc.; μάχαι ναῶν sea fights, Pind.:—with Verbs, μάχην μάχεσθαι to fight a battle, Il., Attic; μάχην ἀρτύνειν, ἐγείρειν, ὀρνύμεν, ὀτρύνειν Il.; μάχην συνάπτειν or συμβάλλειν τινί to engage battle with one, Aesch., Eur.; also, διὰ μάχης τινὶ ἀπικέσθαι, ἔρχεσθαι, ἥκειν, μολεῖν Hdt., Attic; μάχην νικᾶν to win a battle, Xen.:— μάχη τινός battle with an enemy, Il., etc.
  • • 2in pl. quarrels, strifes, wranglings, Il., Plat.
    • 3= ἀγών, a contest for a prize in the games, Pind.: generally a struggle, Xen.
  • IIa mode of fighting, way of battle, Hdt., Xen.
  • IIIa field of battle, Xen.