μαχητέον
μαχητέον, one must fight
μᾰχ-ητέον,
- one must fight, Mnesim. 7, Plu. Pomp. 32.
μαχητέον, v. μαχετέον.
μαχητέον, Adj. verb. von μάχομαι.
μαχητέον, one must fight