μέσφα
μέσφα, until
μέσφᾰ, Adv., poet. for μέχρι,
- until, c. gen., μέσφʼ ἠοῦς Il. 8.508; as far as, μ. αὐτῶν γονάτων Arat. 725: c. acc., μ. τό γʼ ἐχθές Theoc. 2.144; μ. τὰ πρυτανήϊα Call. Cer. 129: with Preps., μέσφʼ ἐς Id. Del. 47; μέσφα ποτί prob. in AP 12.97 (Antip.); μ. παρά Arat. 599.
- 2 before ὅτε, μέσφʼ ὅτε even till . ., c. aor. ind., Call. Dian. 195, Hec. 1.1.4: without ὅτε, as a Conj., until, c. ind., Id. Cer. 93, A.R. 2.1227, AP 7.614.10 (Agath.): c. subj., D.P. 586; μέσφα κε Opp. H. 1.754; while, μέσφʼ οὖν ὁ δαίμων οὔρια φυσιάει Cerc. 4.49.
- 3 meantime, Call. Lav.Pall. 55.
μέσφα [ᾰ] adv. et prép. :
1 entre deux, dans l’intervalle, Call. L. Pall. 55 ||
2 jusqu’à, avec le gén. Il. 8, 508 ; A. Rh. 4, 337, ou l’acc. Call. Cer. 129 ; avec un adv. μ. ἐχθές, Thcr. Idyl. 2, 144, jusqu’à hier ; avec une prép. μ. παρά, Arat. 599, ou μ. ἐπί, Anth. 12, 97, jusqu’auprès de, jusqu’à ; avec un verbe à l’ind. Call. Del. 47, Cer. 93 ; A. Rh. 2, 1229, ou au subj. DP. 585 ; au sbj. avec κε, Opp. H. 1, 754 ; avec ὅτε et un verbe à l’ind. Call. Dian. 195, Cer. 111, jusqu’à ce que.
Étym. μέσος.
μέσφα, poet. = μέχρι, mit μέσος verwandt, bis ; c. gen., μέσφʼ ἠοῦς, Il. 8.508 u. häufiger bei sp.D., ἠγορόωντο μέσφʼ αὖτις δόρποιο κορεσσάμενοι κατέδαρθεν, Ap.Rh. 2.1229 ; μέσφα μιν οὐράνιον κρύος ὤλεσεν, Alpheus 12 (IX.95); vgl. Eryc. 7 (X.558); μέσφα κε δεῖμα χάσσηται, Opp. Hal. 1.755 ; auch μέσφʼ ἐπί τινα, Antip.Sid. 3 (XII.97); μέσφα παρά τι, Arat. 399 ; μέσφα ἐχθές, Theocr. 2.144 ; μέσφα τὰ πρυτανήϊα, Callim. Cer. 129 ; – absolut, inzwischen, Callim. lav.Pall. 55.
μέσφα
Until.
With genit. : μέσφʼ ἠοῦς Il. 8.508.
μέσφα (=Att. μέχρι): till, until, w. gen., Il. 8.508†.
μέσφα
poetic for μέχρι
- until, c. gen., μέσφʼ ἠοῦς Il.; with adv., μ. ἐχθές till to-morrow, Theocr.