μεστόω

μεστ-όω,

• fill full of, c. gen. rei, ὀργῆς μ. τινά S. Ant. 280:—Pass., to be filled or full of, κτύπου Id. El. 713, cf. Ant. 420; of persons, παρρησίας μεστοῦσθαι καὶ ἐλευθερίας Pl. Lg. 649b; ὕβρεώς τε καὶ ἀδικίας ib. 713c: abs., Procop. Arc. 13; and in medic. sense, ἀγγεῖα μεμεστωμένα Gal. 1.394, cf. 8.932.

μεστόω, vollmachen, anfüllen, erfüllen ; ἐμεστώθη μέγας αἰθήρ, mit Staub, Soph. Ant. 416 ; πᾶς ἐμεστώθη δρόμος κτύπου κροτητῶν ἁρμάτων, El. 703 ; übertr., πρὶν ὀργῆς κἀμὲ μεστῶσαι, Ant. 280 ; μὴ οὐχ ὕβρεως τε καὶ ἀδικίας μεστοῦσθαι, Plat. Legg. IV.713e ; Sp.

μεστόω μεστός

• to fill full of a thing, c. gen., Soph.:—Pass. to be filled or full of, Soph.