μελαίνω
μελαίνω, to blacken
Could not find μελανθείσης in Logeion dictionaries.
μελανθείσης aorist passive participle feminine genitive singular of μελαίνω
μελαίνω (Act. not in Hom. or Hes.), aor. 1 inf. μελᾶναι Arist. Mete. 371a23:—Pass., pf. μεμέλαμμαι Antyll. ap. Orib. 10.36.1: aor. ἐμελάνθην S. Aj. 919; Ep. 3 pl. μελάνθησαν Hes. Sc. 300: (μέλας):—
- blacken, make black, Arist. l.c., Pr. 966b22, Nic. Al. 472: metaph., μ. φράσιν use an obscure expression, Ath. 10.451c; μ. τὸ σαφές D.H. Pomp. 2:—Pass., μελαίνετο δὲ χρόα καλόν she had her fair skin stained black (i.e. with blood), Il. 5.354; μελανθὲν αἷμα S. l.c., cf. Gal. 18(1).33; of earth just turned up, ἡ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν Il. 18.548; of ripening grapes, Hes. l.c.; of a newly-bearded chin, ib. 167; αἱ λευκαὶ τρίχες ἐμελαίνοντο Pl. Plt. 270e; of hair, to be dyed black, Ar. Ec. 736; μεμελαμμένοι ὀδόντες Antyll. l.c.
- 2 Medic., cause μελασμός (q. v.), Hp. Aph. 5.20:—Pass., turn black, as a symptom of mortification, Id. Art. 69, Fract. 11.
- 3 metaph., blacken, misrepresent, Simp. in Cael. 290.24.
- 4 Pass., receive an impression of blackness, S.E. M. 7.293.
- II intr., = Pass., grow black, Pl. Ti. 83a, Thphr. Ign. 50, AP 5.123 (Phld.), Plu. Curios. 2.517c.
μελαίνω (f. μελανῶ ; pass. ao. ἐμελάνθην, pf. μεμέλασμαι) :
1 tr. rendre noir, noircir, Arstt. Meteor. 3, 1, 10, etc. ; Nic. Al. 472 ; au pass. devenir ou être noir, en parl. de la peau meurtrie, Il. 5, 354 ; du sang, Soph. Aj. 919 ; des cheveux, Plat. Pol. 270e ; de grappes de raisin mûres, Hés. Sc. 300 ; fig. rendre obscur, obscurcir : μ. φράσιν, Ath. 451d, employer une expression obscure ; cf. DH. Pomp. 2 ||
2 intr. devenir noir, se noircir, Th. Ign. 50 ; Anth. 5, 124 ; ὑπό τινος, Plat. Tim. 83a, être noirci par qqe ch. ||
Moy. se noircir (les cheveux, etc.) Ar. Eccl. 736 ||
➳ Impf. pass. 3 sg. poét. μελαίνετο, Il. 5, 354 ; 18, 548. Ao. pass. 3 pl. poét. μελάνθησαν, Hés. Sc. 167, 300.
Étym. μέλας.
1. med. intrans. zwart
2. dir. refl. zijn eigen haar donker verven:
μελαίνω, schwarz machen, schwärzen (vgl. μελανέω), übertr., φράσιν, einen dunklen Ausdruck brauchen, neben πολλὰ αἰνιγματῶδες ἐκφέρει, Ath. X.451c u. a. Gramm. – Häufiger im pass. schwarz werden ; vom Blute, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν Il. 5.354, vgl. μελανθὲν αἷμα Soph. Aj. 902 ; von der beim Pflügen aufgerissenen Erde, Il. 18.548 ; vom Kinne, das durch den wachsenden Bart dunkler gefärbt wird, Hes. Sc. 167 ; von dem Dunklerwerden der reisenden Trauben, ibd. 300 ; übertr., Philodem. 15 (V.124).
μελαίνω
[μέλας.]
To make dark ; in pass., to grow dark : μελαίνετο χρόα καλόν (her flesh grew livid) Il. 5.354, νειὸς μελαίνετʼ ὄπισθεν (was represented as darkened in hue by some process of shading) Il. 18.548.
μελαίνω (μέλᾱς): only mid., become dark, grow dark, of blood-stains, and of the glebe under the plough, Il. 5.354 and Il. 6.548.
μελαίνω,
μέλας
- Ito blacken: Pass., μελαίνετο χρόα he had his skin stained black (with blood), Il.; of earth just turned up, Il.; of ripening grapes, Hes.; of a newly-bearded chin, Hes.
- IIintr., = Pass., to grow black, Plat., Anth.