μελάγχρως
1 *μελάγ·χρως, gén. χροος, d’où nom. plur. μελάγχροες, c. μελάγχροος, Hdt. 2, 104.
2 μελάγ·χρως, ωτος (ὁ, ἡ) c. le préc. Eur. Or. 321 ; Plat. Phædr. 253e, etc.
Étym. μ. χρώς.
μελάγχρως, ωτος, = μελάγχροος ; Εὐμενίδες, Eur. Or. 321 ; Plat. Phaedr. 253e ; Arist. H.A. 9.41.
μελάγχρως
μελάγ-χρως, ωτος, ὁ, ἡ,
= μελάγχρους, Eur., Plat.