μελάγχροος

μελάγ-χροος, ον, contr. μελάγ-χρους, ουν, heterocl. nom. pl. μελάγχροες Hdt. 2.104:—

• black-skinned, swarthy, of sunburnt persons, Hp. Epid. 6.2.19, PPetr. 3pp. 1,19 (iii B. C.), Plu. Arat. 20, etc.; μ. κόσσυφος Numen. ap. Ath. 7.315b:—also μελαγχροιής, ές, of a heroʼs complexion, Od. 16.175; μέλαγχρος, ον, as pr. n., Alc. 21; μελάγχρως, ωτος, ὁ, ἡ, E. Or. 321 (lyr.), Hec. 1106 (lyr., v.l. μελανό-), Pl. Phdr. 253e, PPetr. 3 p.19, al. (iii B. C.), etc.:—Com. μελαγχρής, ές, Cratin. 425, Eup. 430, Antiph. 135, Men. 974, Anon.Iamb. in Gerhard Phoinix p.7, also PCair.Zen. 76.9 (iii B. C.); μ. μᾶζα Polioch. 2.2.

μελάγχροος, zsgzn -χρους, -χρουν, von schwarzer, dunkler Farbe, schwarzer, dunkelfarbiger Haut, bes. von der bräunlichen, kräftigen Gesichtsfarbe des viel im Freien lebenden Mannes, Plut. Arat. 20 Luc. Navig. 2 ; – plur. auch μελάγχροες, Her. 2.104.

μελάγχροος μελάγχρους, ουν χρόα

• swarthy, Plut., etc.; a heterocl. nom. pl. μελάγχροες, Hdt.