μελαγχρής
μελαγ·χρής, ής, ές, c. μελάγχροος, Crat. (Com. fr. 2, 202) ; Eup. 2-1, 569 Meineke ; Mén. (Com. fr. 4, 306).
μελαγχρής, ές, att. = μελάγχροος, vgl. Meineke quaest. Men. p. 281 ; μελαγχρῆ μᾶζαν, Polioch. bei Ath. II.60b, wie μάζης μελαγχρῆ μερίδα, Antiphan. ibd. IV.161a.