μελαμβαθής

μελαμ-βᾰθής, ές,

• darkly deep, Ταρτάρου κευθμών A. Pr. 221; ἀκταὶ Ἀχέροντος S. Fr. 523 (v.l. -βαφεῖς) ; σηκὸς δράκοντος E. Ph. 1010 (v.l. -βαφής) ; εἴδωλον v.l. in B. Fr. 25; cf. μελαγκευθής.

μελαμβαθής, ές, mit schwarzer Tiefe, tief und schwarz ; Ταρτάρου μελαμβαθὴς κευθμών, Aesch. Prom. 219 ; Soph. frg. 469 ; σῆκον ἐς μελαμβαθῆ δράκοντος, Eur. Phoen. 1017 ; sp.D., wie Ap.Rh. 4.516.

μελαμβαθής μελαμ-βᾰθής, ές βάθος

• darkly deep, Aesch., Eur.