μεσουράνησις
μεσουράνησις, the sun’s place in meridian
μεσουρᾰν-ησις, εως, ἡ,
- culmination, Str. 2.1.18 (pl.), Gem. 2.21, al., Ptol. Alm. 8.4 (pl.), Plot. 3.1.5 (pl.).
μεσουράνησις, εως (ἡ) [ᾰ] arrivée d’un astre, particul. du soleil, au méridien, Str. 75.
Étym. μεσουρανέω.
μεσουράνησις, ἡ, das Kulminieren der Sonne um Mittag, auch die Mittagslinie, Strab. II.75 u. Sp.
μεσουράνησις
μεσ-ουράνησις, ιος, ἡ,
οὐρανός
- the sunʼs place in meridian, Strab.