μεσουρανέω
μεσουρανέω, to be in mid-heaven
μεσουρᾰν-έω,
- to be in mid-heaven; of heavenly bodies, culminate, be in the meridian, Arist. Mete. 373b13, Hipparch. 1.7.11, etc.; μεσσουρανέουσα σελήνη Man. 5.189.
- II μ. ὑπὸ γῆν to be at the nadir, Gem. 2.19.
μεσ·ουρανέω-ῶ [ᾰ] être au milieu du ciel, c. à d. au méridien ou à midi, Arstt. Meteor. 3, 4 ; Plut. Hipparch. 1005 b Migne ; Gém. El. astr. 2, 19 ; Cléom. 40, 14 ; 51, 9.
Étym. μέσος, οὐρανός.
μεσουρανέω, mitten am Himmel stehen, von der Sonne, um Mittag kulminieren, Arist. Meteor. 3.4, Plut., u. oft bei Maneth.
σὺ δὲ αὐτὸς στεψάμενος κισσῷ μέλανι μεσουρανέοντος τοῦ ἡλίου ... κατακλίθητι ἄνω βλέπων
tú corónate con hiedra negra cuando el sol esté en medio del cielo y túmbate mirando hacia arriba
λέγε τὸ ὄνομα ἐπὶ τοῦ ἄγγους ἐπὶ ἡμέρας ζʹ ἡλίου μεσουρανοῦντος
pronuncia la fórmula sobre el vaso durante siete días, cuando el sol se encuentre en medio del cielo