μεσουράνημα
μεσουράνημα, mid-heaven, mid-air
μεσουρᾰν-ημα, ατος, τό,
- culmination, Str. 3.5.8, Cleom. 2.1, Ptol. Alm. 8.4, Theo Sm. p.159 H., etc.
- 2 mid-heaven, zenith, Apoc. 8.13, al.
- 3 μ. κόσμου title of Aries as having been on the meridian at the Creation, Vett.Val. 5.26.
- 4 name of the tenth τόπος, Paul.Al. N. 1.
μεσουράνημα, ατος (τὸ) [ρᾰ]
1 situation d’un astre, particul. du soleil, parvenu au méridien, d’où le méridien, Cléom. 52, 18 ; Str. 3, 5, 8 Kram. ; Sext. M. 5, 12 ||
2 le milieu du ciel, NT. Apoc. 8, 13 ; 14, 6 ; 19, 17.
Étym. μεσουρανέω.
μεσουράνημα, τό, der Stand der Sonne mitten am Himmel, S.Emp. adv.astrol. 12.
μεσουράνημα
μεσ-ουράνημα, ατος, τό,
οὐρανός
- mid-heaven, mid-air, NTest.