μεσουράνιος
μεσουράνιος, in mid-heaven, in the meridian
μεσουρᾰν-ιος, ον,
- in mid-heaven, in the meridian, Arist. Mete. 378a8; -ιον, τό, = μεσουράνημα I, Heph.Astr. 2.11, 18.
μεσ·ουράνιος, ος, ον [ᾰ] qui occupe le milieu du ciel, Arstt. Meteor. 3, 6, 8.
Étym. μ. οὐρανός.
μεσουράνιος, mitten am Himmel ; Arist. Meteor. 3.6 ; oft bei Maneth.