νεωτερισμός
νεωτερισμός, innovation, revolutionary movement
Found νεωτερισμὸς with different accentuation.
νεωτερισμὸς masculine nominative singular of νεωτερισμός
νεωτερ-ισμός, ὁ,
- attempt to change; esp. in bad sense, innovation, revolutionary movement, Pl. R. 422a, 555d, D. 17.15, etc.: pl., Pl. Lg. 758c; ἔφορος ἐπὶ τῶν ν., title of official at Sparta, BSA 27.234 (ii A.D.).
- 2 generally, change, as of diet, Sabin. ap. Gal. 17(1).562.
νεωτερισμός, οῦ (ὁ) goût ou penchant pour les nouveautés, d’où innovation, révolution, Dém. 215, 26 ; Plut. Thes. 32, Lys. 24, M. 815b, etc. ; Luc. Zeux. 1 ; au pl. Plat. Leg. 758.
Étym. νεωτερίζω.
νεωτερισμός, ὁ, Neuerungslust, Neuerung, bes. im Staate, u. im schlimmern Sinne, Staatsumwälzung, Aufwiegelung, Plat. Rep. VIII.555d, Legg. VI.758c u. Sp., wie Plut. Thes. 32, Lys. 24 ; Luc.
νεωτερισμός
from νεωτερίζω
νεωτερισμός, οῦ, ὁ,
- innovation, revolutionary movement, Plat., etc.