νεωτεριστής
νεωτεριστής, an innovator
νεωτερ-ιστής, οῦ, ὁ,
- innovator, D.H. 5.75, J. Vit. 27, Plu. Cim. 17.
νεωτεριστής, οῦ (ὁ) novateur, particul. révolutionnaire, DH. 5, 75 ; Plut. Phoc. 16, Cim. 17, etc.
Étym. νεωτερίζω.
νεωτεριστής, ὁ, der Neuerungen macht, Aufwiegler, Plut. Cim. 17, Alex. 6.
νεωτεριστής, οῦ, ὁ,
from νεωτερίζω
- an innovator, Plut.