συνεπείγω
συνεπείγω, help to urge on
Could not find ξυνεπείγῃ in Logeion dictionaries.
ξυνεπείγῃ Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present middle-passive subjunctive 2nd singular, Verb: present active subjunctive 3rd singular of συνεπείγω
συνεπείγω,
- help to urge on, ἐπὶ τὸ κάκιον Hp. Epid. 1.8; ἐς τὸν κίνδυνον Aret. CA 1.4: abs., ib. 10, etc.: intr., hasten on, ib. 2.2:— Pass., in same sense, ib. 1.10.
- II συνεπείγεσθαί τινι increase or grow with, Ael. NA 14.23.
συν·επείγω, ion. et anc. att. ξυν·επείγω :
1 se presser, se hâter, Arét. Cur. m. acut. 2, 2 ||
2 aider à porter secours, avec ἐπί et l’acc. Hpc. Epid. 1, 946 ; avec ἐς et l’acc. Arét. Cur. m. acut. 1, 4 ||
Moy.
1 m. sign. Arét. Cur. m. acut. 1, 10 ||
2 croître avec, dat. El. N.A. 14, 23.
συνεπείγω, mit drängen, treiben ; pass., Ael. H.A. 14.23, mitzunehmen.