ξυσματώδης
ξυσματώδης, full of ξύσματα I
ξυσ-μᾰτώδης, ες,
- full of ξύσματα I.1c, διαχωρήματα Hp. Prog. 11, cf. Acut. 52 (Comp.), Coac. 621, Aret. SD 2.9.
ξυσματώδης, ης, ες [ᾰ] semblable à de la raclure, à une poussière fine, Hpc. 40, 19 ; 54, 12, etc. ||
Cp. -έστερος, Hpc. 392, 46.
Étym. ξύσμα, -ωδης.
ξυσματώδης, ες, einem ξύσμα ähnlich ; κοιλίη ξυσματώδεα διαχωρέουσα, von einem Stuhlgang, in dem sich kleiner Abgang von der Oberfläche der Därme findet, Hippocr.