ξυσμή

ξυσ-μή, ἡ, in pl.,

• scratchings, i.e. critical marks in a Ms., AP 9.206 (Eupith.); γράμματα λέγεται διὰ τὸ γραμμαῖς καὶ ξυσμαῖς τυποῦσθαι D.T. 630.28 (v.l. -οῖς ap.Sch.).
• • II scab, as a term of abuse, Sophr. 53.