παρθένιος
παρθένιος, of a maiden
παρθέν-ιος, α, ον, also ος, ον Pi. P. 12.9, E. Ph. 224 (lyr.):—
- of a maiden, maidenly, λῦσε δὲ παρθενίην ζώνην Od. 11.245; ὄαροι Hes. Th. 205; ἔρως Anacr. 13A; κεφαλαί Pi. l.c.; αἷμα A. Ag. 215 (lyr.); χλιδά E. Ph. 224 (lyr.); π. θύραι of the temple of the Virgin Goddess, AP 6.202 (Leon.); παρθένιον βλέπειν Anacr. 4; π. αὐλός, v. αὐλός I.1.
- 2 παρθένιος, ὁ, the son of an unmarried girl, Il. 16.180; παρθενία ὠδίς Pi. O. 6.31; but π. ἀνήρ the husband of maidenhood, first husband, Plu. Pomp. 74.
- II metaph., pure, undefiled, Π. φρέαρ, name of a well, h.Cer. 99; π. μύρτα, of white myrtle-berries, Ar. Av. 1099 (lyr.).
- III π. γαῖα, = Samia terra, Nic. Al. 149.
- IV Π., ὁ (sc. μήν), a month in Elis, Sch. Pi. O. 3.35.
παρθένιος, α, ον :
I adj.
1 de jeune fille, de vierge, virginal, Od. 11, 245 ; Hés. Th. 205 ; Pd. P. 12, 15, etc. ; Eschl. Ag. 215 ; Eur. Ph. 224, etc. ; π. θύραι, Anth. 6, 202, les portes du temple de la déesse vierge (Artémis); παρθένιος ἀνήρ, Plut. Pomp. 74, mari d’une jeune fille ; τὰ παρθένια, virginité, Spt. Deut. 22, 15, etc. ||
2 fig. vierge, pur, en parl. de choses (source, Hh. Cer. 99 ; baie de myrte, Ar. Av. 1099, etc.) ||
3 π. αὐλός, sorte de flûte, Arstt. H.A. 7, 1 ; Ath. 176f, etc. ||
II subst. ὁ π. fils d’une jeune fille, d’une femme non mariée, Il. 16, 180 ||
➳ Fém. παρθένιος, Eur. Ph. 224.
Étym. παρθένος.
παρθένιος, bei Pind. u. den Att. auch 2 Endgn, jungfräulich ; ζώνη, Od. 11.245 ; ὄαροι, Hes. Th. 205 ; κρύψε δὲ παρθενίαν ὠδῖνα κόλποις, Pind. Ol. 6.31, d.i. das Kindbett einer Jungfrau ; oft bei Tragg. u. in Prosa ; zur Jungfrau gehörig, παρθένιος, Jungfernsohn, Il. 16.180 ; aber Plut. Pomp. 74 nennt παρθένιον ἄνδρα den Mann, den die Jungfrau geheiratet hat. Uebertr., rein, unverdorben, auch von reinem Quellwasser, vgl. Ruhnk. H.h. Cer. 99 ; – παρθενία γῆ, Nic. Al. 149 ; τῆς παρθενίου καλουμένης γῆς, Plat. Legg. VIII.844b.
παρθένιος
-η
[παρθένος.]
- 1
Of a maiden : ζώνην Od. 11.245.
- 2
Born out of wedlock Il. 16.180.
- 1
παρθένιος, -ον
- 1of an unmarried girl, woman κρύψε δὲ παρθενίαν ὠδῖνα κόλποις (sc. Εὐάδνα) O. 6.31 (θρῆνον). τὸν παρθενίοις ὑπό τʼ ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς ἄιε λειβόμενον i. e. of the Gorgons P. 12.9 λυσίμβροτον παρθενίᾳ κε[ Pae. 8.80 Αἰολάδα σταθμὸν ὑμνήσω στεφάνοισι θάλλοισα παρθένιον κάρα a chorus of girls sings Παρθ. 2. 12. πρῶτον μὲν Ἥραν Παρθενίαν κελαδῆσαι a cult title in Arcadia O. 6.88
παρθένιος : adj., virgin, ζώνη, Od. 11.245; as subst., virginʼs child, born out of wedlock, Il. 16.180.
παρθένιος, α, ον
παρθένος
- Ilike παρθένειος, of a maiden or virgin, maiden, maidenly, Od., Hes., Aesch., etc.
- 2παρθένιος, the son of an unmarried girl, Il.:—but, π. ἀνήρ the husband of maidenhood, first husband, Plut.
- IImetaph. pure, undefiled, Hhymn.; π. μύρτα, of white myrtleberries, Ar.