παρθενεών
παρθεν-εών, ῶνος, ὁ, poet. for παρθενών, AP 9.790 (Antip.), Musae. 263.
παρθενεών, ῶνος (ὁ) c. παρθενών, Anth. 9, 790 ; Mus. 263.
παρθενεών, ῶνος, ὁ, = παρθενών.
παρθενεών, ῶνος, ὁ,
Ionic for παρθενών, Anth.