παρηχητικός
παρηχητικός, alliterative
παρηχ-ητικός, ή, όν,
- alliterative, interpol. in Suid. s.v. Ναύσων. Adv. -κῶς Eust. 1638.17.
παρηχητικός, ή, όν, im Ton oder Laut nachahmend, Sp.