παρθενίας
παρθενίας, son of a concubine
παρθεν-ίας, ου, ὁ,
- son of a concubine: οἱ Π. the youths born at Sparta during the Messenian War, Arist. Pol. 1306b29, Str. 6.3.2.
- II = ἀβυρτακῶδες πέμμα, Hsch.
παρθενίας, ου (ὁ) enfant né d’une jeune fille, Arstt. Pol. 5, 7, 2 ; Str. 278, etc.
Étym. παρθένος.
παρθενίας, ὁ, Jungfernsohn, Poll. 3.31 ; vgl. Arist. Pol. 5.7.
παρθενίας, ου, ὁ,
παρθένος
- the son of a concubine: Παρθένιαι the youths born at Sparta during the Messenian War, Arist.