παρήχησις
παρήχ-ησις, εως, ἡ, = foreg., Hermog. Inv. 4.7.
παρήχησις, εως (ἡ) ressemblance de son, Hermog. 3, 179 Walz.
Étym. παρηχέομαι.
παρήχησις, ἡ, das Nachahmen eines Tones, Wortes, Sp., vgl. Hermog. inv. 4.7, der als Beispiel πείθει τὸν Πειθίαν anführt.