ποθεινός
ποθεινός, longed for, desired, much desired
Could not find ποθεινοτέρα in Logeion dictionaries.
ποθεινοτέρα feminine nominative dual comparative, feminine vocative dual comparative, feminine accusative dual comparative, feminine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of ποθεινός
ποθεινός, ή, όν, also ός, όν E. Hel. 623:—shortd. ποθινός (q.v.): (ποθέω):—
- full of longing, ἔρος Sapph. Supp. 4.11; but usu.
- 2 longed for, desired, desirable, τίς ἁδονᾶς ἄτερ βίος π.; Simon. 71; οὐκ . . δήμῳ φίλος οὐδὲ π. Callin. 1.16; χρυσὸς π. κτῆμα τοῖς βροτοῖς E. Fr. 1132.31; esp. of those absent or lost, παῖς πατρὶ π. Pi. O. 10(11).87, cf. I. 5(4).7, etc.; ποθεινὰ Ἑλλάς desire of seeing Greece, Id. P. 4.218; π. ἦλθες E. IT 515; π. ἂν μόλοις Id. Hel. 540; π. δάκρυα tears of regret, Id. Ph. 1737 (lyr.): also in Com. and Prose, ἀγαθὸς ποιητὴς καὶ π. τοῖς φίλοις Ar. Ra. 84; ὦ ποθεινὴ τοῖς . . γεωργοῖς ἡμέρα Id. Pax 556 (paratrag., cf. E. Hel. 623); τὴν τῶν ἐναντίων τιμωρίαν -οτέραν αὐτῶν λαβόντες Th. 2.42; -ότερος θάνατος βίου Lys. 2.73; τὸ -ότατον τῆς ψυχῆς ἦθος X. Mem. 3.10.3; ποθεινοὶ ἀλλήλοις Pl. Ly. 215b, etc. Adv. Comp. -οτέρως, σφῶν αὐτῶν ἔχειν long more ardently for each other, X. Lac. 1.5.
- II longed for, desired, missed, E. Cyc. 620 (lyr.); ποθεινὴ δακρύοισι συμφορά desired by tears, i.e. desiring, calling for tears, Id. Med. 1221 (s.v.l.).
- III Subst., perh. name of a colour (cf. πόθος III) or kind of paint, χρίσει ποθεινῷ PCair.Zen. 445.11 (iii B. C.).
ποθεινός, ή, όν :
I pass.
1 désirable, digne d’être aimé ou recherché, Pd. P. 4, 389 ; Xén. Mem. 3, 10, 3 ; Lys. 197, 27 ; Plat. Lys. 215b, etc. ||
2 désiré, en parl. de pers. Eur. I.T. 515, Hel. 540, etc. ; en parl. de choses, Sim. fr. 71, etc. ||
3 digne de regrets, regrettable, Pd. O. 10, 104 ||
II act. qui exprime ou marque le regret, la tristesse, Eur. Ph. 1737 ||
Cp. -ότερος, Thc. 2, 42 ; Lys. 197, 27 ; sup. -ότατος, Xén. Mem. 3, 10, 3, etc. ||
➳ Fém. -ός, Eur. Hel. 623.
Étym. πόθος.
1. pass. erg gemist; van pers.:
2. zelden act. verlangend:
ποθεινός, bei Eur. auch 2 Endgn, wonach man verlangt, was man liebt, wünscht ; Pind. παῖς ποθεινὸς πατρί, Ol. 11.91 ; Ἑλλάς, P. 4.218 ; κλέος, I. 4.8 ; Soph. Phil. 1431 ; ποθεινὸς φίλοις, Eur. Phoen. 324 ; ποθεινός γʼ ἦλθες, I.T. 515 ; so auch Ar. Ran. 84, Pax 508 ; u. in Prosa : Thuc. 2.42 ; οἱ μήτε ἀπόντες ποθεινοὶ ἀλλήλοις, Plat. Lys. 215b ; vermißt, betrauert, δάκρυα, Eur., Tränen der Sehnsucht. – Kompar., Strat. 4 (XII.4); superl., Xen. Mem. 3.10.3 ; auch • adv., ποθεινῶς ἔχειν τινός, sich wonach sehnen, Xen. Lakon. 1.5.
ποθεινός
- 1desired ἀλλʼ ὥτε παῖς ἐξ ἀλόχου πατρὶ ποθεινὸς O. 10.87 ἐξ ἱερῶν ἀέθλων μέλλοντα ποθεινοτάταν δόξαν φέρειν O. 8.64 ποθεινὰ δʼ Ἑλλὰς αὐτὰν δονέοι μάστιψι Πειθοῦς yearning for Greece P. 4.218 ἔν τʼ ἀγωνίοις ἀέθλοισι ποθεινὸν κλέος ἔπραξεν I. 5.7
ποθεινός, ή, όν
ποθέω
- longed for, desired, much desired, esp. if absent or lost (v. πόθος, Trag.; ποθεινὸς ἦλθες Eur.; π. δάκρυα tears of regret, Eur.; π. τοῖς φίλοις Ar.:—adv., ποθεινοτέρως ἔχειν τινός to long greatly for a thing, Xen.