ποθέσπερος
ποθέσπερος, v. προσέσπερος.
ποθ·έσπερος, ος, ον, qui a lieu sur le soir ; adv. τὰ ποθέσπερα, Thcr. Idyl. 8, 16, sur le soir.
Étym. ποτί, ἑσπέρα.
ποθέσπερος, dor. statt προσέσπερος ; τὰ ποθέσπερα, als adv., gegen Abend, Abends, Theocr. 4.3, 8.16.