ποθήτωρ
ποθήτωρ, one who longs
ποθ-ήτωρ, ορος, ὁ,
- one who longs, Man. 4.120.
ποθήτωρ, ορος, adj. m. qui désire, qui souhaite, gén. Man. 4, 120.
Étym. ποθέω.
ποθήτωρ, ορος, ὁ, der Verlangende, Sehnende, Liebende, Man. 4.120, ὄλβου.