ποηφάγος
ποηφάγος, eating grass
ποη-φάγος [ᾰ], ον,
- eating grass or herbs, ζῷα π., opp. καρποφάγα, ῥιζοφάγα, Hp. Vict. 2.49, Arist. HA 595a14, al.; ποιηφάγος Id. Fr. 344, Max.Tyr. 29.4; ποοφάγος, Arist. PA 693a15.
ποη·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui mange de l’herbe, en parl. d’animaux, p. opp. à καρποφάγος, ῥιζοφάγος, Hpc. 358, 20 ; Arstt. H.A. 8, 6, 3, etc.
Étym. πόα, φαγεῖν.
ποηφάγος, Gras, Kraut fressend ; Hippocr.; Arist. H.A. 8.6 ; vgl. Ael. H.A. 16.11.
ποηφάγος
ποη-φάγος (ᾰ), ον,
φαγεῖν
- eating grass or herbs.