προμανθάνω
προμανθάνω, to learn beforehand
Could not find προμαθόντων in Logeion dictionaries.
προμαθόντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of προμανθάνω
προμανθάνω,
- learn beforehand, and (aor.) know beforehand, ἄγνωμον τὸ μὴ προμαθεῖν Pi. O. 8.60, cf. Com.Adesp. 785 (= Trag.Adesp. 241); οὔτε π. οὐδὲν οὔτʼ ἐπιμαθών Th. 1.138: c. acc., learn gradually or by rote, ἄθλους προμαθεῖν E. Fr. 912.10 (anap.); ᾆσμα Ar. Nu. 966; μαθήματα Pl. Lg. 643c: c. gen., dub. in Call. Fr.anon. 205: c. inf., ἀνάγκῃ προὔμαθον στέργειν τάδε (κακά Sch.) S. Ph. 538.
προ·μανθάνω (f. προμαθήσομαι, ao. 2 προὔμαθον, etc.) apprendre d’avance, d’où à l’ao. 2 avoir appris d’avance, c. à d. savoir, acc. Pd. O. 8, 79 ; Thc. 1, 138 ; Plat. Leg. 643c, etc. ; avec un inf. Soph. Ph. 538.
προμανθάνω, (μανθάνω), vorher lernen, erfahren ; τὸ μὴ προμαθεῖν, Pind. Ol. 8.60 ; ἀνάγκῃ προὔμαθον στέργειν κακά, Soph. Phil. 534 ; Ar. Nub. 953 ; προμεμαθηκέναι, Plat. Legg. I.643c ; Thuc. 1.138.
προμανθάνω
- 1learn beforehand, be foresighted ἄγνωμον τὸ μὴ προμᾰθεῖν O. 8.60
προμανθάνω
- to learn beforehand, and (in aor2 προὔμαθον) to know beforehand, Pind., Thuc., etc.:—c. acc. to learn by rote, Ar.: c. inf., προὔμαθον στέργειν τάδε Soph.