προμαθής
προμαθής, one with forethought
προμᾱθής
- 1one with forethought (v. Erffa, Phil. Supp. XXX: 2, [1937] 78) ἐν δʼ ἀρετὰν ἔβαλεν καὶ χάρματʼ ἀνθρώποισι προμαθέος αἰδώς (contra respect for forethought, Boeckh c. Σ: Προμαθέος Hermann cll. P. 5.27) O. 7.44