προλύπησις
προλύπησις, previous distress
προλῡπ-ησις, εως, ἡ,
- previous distress, Pl. R. 584c (pl.).
προλύπησις, εως (ἡ) [ῡ] affliction causée ou éprouvée d’avance, Plat. Rsp. 584c.
Étym. προλυπέω.
προλύπησις, ἡ, vorhergegangene Kränkung, Schmerz, Plat. Rep. IX.584c.
προλύπησις
from προλῡπέομαι
προλύπησις, εως,
- previous distress, Plat.