προπάσχω
προπάσχω, to suffer first
Could not find προπεπονθότα in Logeion dictionaries.
προπεπονθότα perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle masculine accusative singular of προπάσχω
προπάσχω,
- suffer first or beforehand, Hdt. 7.11, Th. 3.82, etc.; τι S. OC 230 (lyr.), Antipho 2.1.5, Pl. R. 376a; to be ill-treated before, ὑφʼ ἡμῶν Th. 3.67; π. οὐδὲν ἀγαθόν X. Mem. 2.2.5: generally, to be previously affected or modified, Plu. QConv. 2.725a, Plot. 4.5.2.
προ·πάσχω (ao. 2 προέπαθον, pf. προπέπονθα)
1 souffrir auparavant ou le premier, acc. Hdt. 7, 11 ; Thc. 3, 82 ; Soph. O.C. 230 ; Plat. Rsp. 376a, etc. ; πρ. ὑπό τινος, Thc. 3, 67, être maltraité auparavant par qqn ||
2 en b. part : éprouver le premier ou auparavant, acc. Xén. Mem. 2, 2, 5.
προπάσχω, (πάσχω), vor, vorher, voraus leiden ; Soph. O.C. 229 ; Her. 7.11 ; ὑπό τινος, Thuc. 3.67, 82 ; οὐδὲν κακὸν προπεπονθώς, Plat. Rep. II.376a.
Strong 4310
*
to suffer before: I Th 2:2.†
προπάσχω
- to suffer first or beforehand, Hdt., Thuc., etc.: to be ill-treated before, ὑπό τινος Thuc.:—also, ἀγαθὸν πρ. Xen.