προσερεύγομαι
προσερεύγομαι, to belch at
προσερεύγομαι,
- belch at: metaph., [κύματα] προσερεύγεται αὐτὴν [πέτρην] break foaming against the rock, Il. 15.621 (cf. Od. 5.438): later προσερυγγάνω (q.v.).
προσ·ερεύγομαι (seul. prés.) roter ou vomir contre ; fig. avec l’acc. : πέτρην, Il. 15, 621, battre une roche avec bruit, en parl. des flots, cf. προσερυγγάνω.
προσερεύγομαι, eigtl. gegenanspeien, rülpsen ; übertr. von Meereswellen, κύματα προσερεύγεται πέτρην, sie speien den Felsen an, oder branden gegen den Felsen, Il. 15.621 ; οἷς προσερύγοι, Diod.Sinop. bei Ath. VI.239e. S. auch προσερυγγάνω.
προσερεύγομαι
[προσ- 2.]
Of the sea, to roar, or, perh., to break in foam, against.
With acc. : κύματα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν Il. 15.621.
προσερεύγομαι : belch at; προσερεύγεται πέτρην, ‘breaks foaming against the rock,’ Il. 15.621†.
προσερεύγομαι
- Dep. to belch at or against: metaph., of waves, to break foaming against, Hom.