πρόσεσις
πρόσεσις, putting to
πρόσεσις, εως, ἡ, (προσίημι)
- putting to or into, π. τῶν σιτίων a taking of meals, Arist. Pr. 957a19.
πρόσεσις, εως (ἡ) action d’amener à soi, particul. action de prendre de la nourriture, Arstt. Probl. 30, 14, 4.
Étym. προσίημι.