προσερυγγάνω
προσερυγγάνω, aor. -ήρῠγον,
- = προσερεύγομαι, τινι Diod.Com. 2.35: abs., Thphr. Char. 19.4, Ael. NA 9.11.
προσ·ερυγγάνω (seul. prés. et ao. 2 προσήρυγον [ῠ])
1 roter au nez de, dat. Diod. sin. (Ath. 239e) ; p. ext. baver sur, El. N.A. 9, 11 ||
2 roter en outre ou en même temps, Th. Char. 19.
προσερυγγάνω, = προσερεύγω, Theophr. char. 19.