προσέρπω

προσέρπω, Dor. ποθέρπω Ti.Locr. 97c, Theoc. 4.48, 5.37: aor. προσείρπῠσα Plu. Pyrrh. 3, Ael. NA 2.3, etc.

• • • 1 abs., creep or steal on, approach. τύμβου προσεῖρπον ἆσσον S. El. 900; of animals, Ar. V. 1509, Plu. Profect. 2.77f, etc.; of ivy, παντὶ δένδρῳ π. Luc. Am. 12: metaph., ὁ π. χρόνος, i.e. the time thatʼs coming, Pi. P. 1.57, cf. N. 7.68 (tm.); πᾶν μοι φοβερὸν τὸ π. every thing that approaches, A. Pr. 127 (anap.); τὸ π., also, what is coming, the coming event, S. Aj. 227 (lyr.); αἱ προσέρπουσαι τύχαι A. Pr. 274; τοὔργον . . δόλῳ προσέρπον S. OT 539; προσέρπει . . τόδʼ ἐγγύς, of a paroxysm, Id. Ph. 787.
    • 2 come to or upon, c. acc. pers., Pi. O. 6.83 (leg. προσέλκει): c. dat. pers., σοὶ προσέρπον τοῦτʼ ἐγὼ τὸ φάρμακον ὁρῶ, of punishment, S. Aj. 1255.

προσέρπω, dor. ποθέρπω, Tim.Locr. 97c, hinzukriechen oder -schleichen, übh. hinzukommen, -gehen, herbei-, herankommen, προσέρποντα χρόνον, Pind. P. 1.57, N. 7.68, wie φοβοῦμαι τὸ προσέρπον, die Zukunft, Soph. Aj. 225 ; τὰς προσερπούσας τύχας, Aesch. Prom. 272 ; πᾶν μοι φοβερὸν τὸ προσέρπον, 127 ; Soph. Phil. 776 u. öfter ; Ar. Vesp. 1509.

προσέρπω

• 1steal upon ἅ μʼ ἐθέλοντα προσέρπει καλλιρόαισι πνοαῖς ματρομάτωρ ἐμὰ (v. l. προσέλκει, cf. van Groningen on Theognis 372) O. 6.83 τὸν προσέρποντα χρόνον P. 1.57 cf. ποτιερπω.

προσέρπω Doric ποθ-έρπω fut. ψω aor1 προσείρπυσα

• to creep to:
• • • 1absol. to creep or steal on, Soph., Ar.:—metaph., ὁ πρ. χρόνος, i. e. the time thatʼs coming, Pind.; πᾶν τὸ πρ. everything that approaches, Aesch.; τὸ πρ. what is coming, the coming event, Soph.; αἱ προσέρπουσαι τύχαι Aesch.
    • 2to come to or upon, c. acc. pers., Pind.; c. dat. pers., σοὶ πρόσερπον τοῦτʼ ἐγὼ τὸ φάρμακον ὅρω, of punishment, Soph.