προσερίζω
προσερίζω, to strive with
προσερ-ίζω, Dor. ποτερίσδω,
- strive with or against, αὐτόθε μοι ποτέρισδε Theoc. 5.60, cf. Lyr.Alex.Adesp. 37.1; τινὶ περί τινος Longus 4.2.
- II provoke to anger, Aq. Ex. 23.21, al., Aq.Sm. De. 9.7, al.
προσ·ερίζω (pf. προσήρικα) :
1 intr. se disputer encore ou en outre contre, dat. Arstt. H.A. 5, 1 ; Lgs 4, 2 ||
2 s’irriter, Aqu. Ex. 23, 21 ||
➳ Dor. prés. impér. 2 sg. ποτέρισδε, Thcr. Idyl. 5, 60.
προσερίζω, noch dazu, dabei streiten, gegen Einen, τινί, Theocr. 5.60 u. in Prosa ; προσηρίκασιν ἀλλήλοις Arist. H.A. 5.1 ; Sp., wie Longin. 4.2.
προσερίζω
Doric ποτ-ερίσδω
fut. σω
- to strive with or against, Theocr.