πυρσεύω
πυρσεύω, to light up, kindle
Could not find πυρσευσάντων in Logeion dictionaries.
πυρσευσάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of πυρσεύω
πυρσ-εύω,
- light up, kindle, πυρσεύσας . . σέλας Εὔβοιαν having lit it up with beacon-fires (σέλας combining with the notion of the Verb), E. Hel. 1126 (lyr.); γαῖαν πᾶσαν, of the Sun, Lyr.Alex.Adesp. 35.16: metaph., π. ἔχθραν D.S. 11.64; τὸ κάλλος Philostr. Ep. 12:—Pass., blaze, μαρμαρυγῇ Hld. 7.5; ὥρα τις εἰαρινὴ π. beams forth, Id. 5.13.
- 2 set on fire, τρίχα Opp. C. 1.327.
- II communicate news by means of πυρσοί, signal by beacon-fires, X. An. 7.8.15, Onos. 25.3, etc.; τισι to others, D.S. 12.49; τῶν φρυκτωρῶν (or -ίων) κατὰ διαδοχὰς πυρσευόντων ἀλλήλοις Arist. Mu. 398a33; πυρσεύετε κραυγὴν ἀγῶνος give a shout in signal of battle, E. El. 694:—Pass., ἄν τι πυρσευθῇ Aen.Tact. 15.1; δόξα ὥσπερ ἀπὸ σκοπῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν οἰκουμένην πυρσεύεται Plu. Apophth.reg. 2.182f: impers., πυρσεύεται fire-signals are made, Luc. Hist.Conscr. 62.
πυρσεύω :
I faire briller un feu, d’où :
1 donner des signaux par le feu, Xén. An. 7, 8, 15 ; Arstt. Mund. 6, 12 ; avec un acc. : σέλας, Eur. Hel. 1126, faire briller ou allumer des signaux de feu ; au pass. être indiqué ou annoncé par des signaux de feu, Luc. H. conscr. 62 ; fig. Plut. M. 182f ; p. ext. donner un signal, annoncer, en gén. : κραυγὴν ἀγῶνος, Eur. El. 694, donner par des cris des nouvelles d’un combat ||
2 p. suite, faire briller : τὸ κάλλος, Philstr. 939, la beauté ; d’où au pass. briller, Hld. 7, 5 ; fig. Hld. 5, 13 ||
II mettre le feu à, d’où :
1 allumer, fig. : τινὶ ἔχθραν, DS. 11, 64, la haine contre qqn ||
2 brûler : τρίχα τινί, Opp. C. 1, 327, brûler les cheveux avec qqe ch.
Étym. πυρσός.
πυρσεύω, durch Feuerzeichen oder angezündete Fackeln Nachrichten, Signale geben ; εὖ πυρσεύετέ μοι κραυγὴν ἀγῶνος τοῦδε, gebet mir durch euer Geschrei Nachricht vom Kampfe, Eur. El. 694 ; vgl. Xen. An. 7.8.15 ; ὡς πυρσεύοιτο ἀπʼ αὐτοῦ τοῖς ναυτιλλομένοις, Luc. hist.conscr. 62 ; überh. entzünden, anbrennen, σέλας, Eur. Hel. 1126 ; auch übertr., ἔχθραν, DS. 11.64 ; αἰθομένῳ χαλκῷ ταναὴν τρίχα πυρσεύοντες, Opp. Cyn. 1.327, feurig, rot machend.
πυρσεύω,
fut. -σω
πυρσός
- Ito light up, kindle, πυρσεύσας σέλας Εὐβοίαν having lit up Euboea with beacon-fires (σέλας combining with the notion of the Verb), Eur.
- IIto make signals by torches or beacon-fires, Xen.: metaph., πυρσεύετε κραυγὴν ἀγῶνος give a shout in signal of battle, Eur.:—Pass., δόξα ὥσπερ ἀπὸ σκοπῆς πυρσεύεται Plut.: impers., πυρσεύεται fire-signals are made, Luc.