σελάω
σελάω, shine
σελάω (σέλας), intr.,
- shine, Nic. Th. 691.
σελάω-ῶ (seul. prés.)
1 intr. briller, Nic. Th. 691 ||
2 tr. éclairer, illuminer, Naz. Carm. 2, 72.
Étym. σέλας.
σελάω, wie σελαγέω, erleuchten, beleuchten, sp.D. – Auch intr., leuchten, glänzen, Nic. Ther. 691.