σεληνιάζω
σεληνιάζω, être épileptique, d’où être devin ou sorcier, Man. 4, 81 ||
Moy. m. sign. NT. Matth. 4, 24 ; 17, 15 ; cf. Marc. 9, 17 ; Luc. 9, 39.
Étym. σελήνη.
σεληνιάζω, mondsüchtig sein, die Mondsucht haben u. darin wahrsagen ; Man. 4.81 ; καὶ προφητεύω, 4.217 ; im NT auch im med.