στειλειόν
στειλειόν, the handle (στελεόν LSJ)
Found στειλειὸν with different accentuation.
στειλειὸν neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of στελεόν
στειλειόν, οῦ (τὸ) ion. et épq. c. στελεόν, Od. 5, 236.
στειλειόν, τό, der Stiel der Axt, der in das Oehr, στειλειά, gesteckt wird, ἐν αὐτῷ (πελέκει) στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάϊνον, εὖ ἐναρηρός, Od. 5.236.
στειλειόν
τό. = στειλειή. Od. 5.236.
στειλειόν (στέλλω): axe-helve, handle, Od. 5.236†.
στειλειόν
from στειλειή
στειλειόν, οῦ,
- the handle or helve of an axe, Od.