στείνομαι [στεῖνος] alleen praes. en imperf. 1. opeengedrongen worden: στείνοντο δὲ λαοί het krijgsvolk raakte in het nauw Il. 14.34. 2. overvol zijn; met gen. of dat.: στεινόμενος νεκύεσσι vol met lijken Il. 21.220; uitbr. zwaar beladen zijn: λάχνῳ σ. met wol beladen zijn Od. 9.445. 3. nauw worden: τὰ θύρετρα φεύγοντι στείνοιτο de deuren zouden te nauw zijn als je vlucht Od. 18.386.