στεινωπός
στεινωπός, narrow
στεινωπός, v. στενωπός.
στεινωπός, v. στενωπός.
στεινωπός, eingeengt, beengt, ὁδός. Il. 7.173, 23.416 ; auch ohne ὁδός, ἡ στεινωπός, Engweg, Hohlweg, Od. 12.234. – S. das att. στενωπός.
στεινωπός
-όν
[στεῖνος + ὦπα. Narrow-looking.]
Narrow, strait : ὁδῷ Il. 7.143, Il. 23.416 (in the latter passage a narrow part of the track). Cf. Il. 23.427.
Absol., a narrow passage, a strait : στεινωπὸν ἀνεπλέομεν Od. 12.234.
στεινωπός (στενός, ὤψ): narrow; ὁδός, narrow pass, Il. 7.143; (sc. πόντος), strait, Od. 12.234.