συμπεραίνω
συμπεραίνω, to accomplish jointly
Could not find συμπερανθέν in Logeion dictionaries.
συμπερανθέν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of συμπεραίνω
συμπεραίνω,
- accomplish jointly, τι Isoc. 4.171, v.l. in E. Med. 887:— Med., συμπεραναμένων τῶν . . συνεργῶν αὐτῷ τὴν πρὸς Θηβαίους ἔχθραν had effectually helped him to create the ill-feeling, D. 18.163; ἀπέραντα ξυμπεραίνῃ Luc. Philops. 9:—Pass., to be accomplished simultaneously, τὰ συμπερανθέντα τάχη Pl. Ti. 39d.
- 2 finish, work out, ἐπειδὰν συμπεράνωμεν (-αίνωμεν codd.) τὸν . . λόγον Gal. 6.214:—Pass., ib. 15.
- II decide or conclude absolutely, ξ. φροντίδα make up oneʼs mind, E. Med. 341; σ. καὶ κλώθειν ἑκάστῳ τὰ οἰκεῖα Arist. Mu. 401b21; κλῇθρα μοχλοῖς make the doors doubly sure by bars, E. Or. 1551 (troch.); ὁ συμπεραίνων (sc. ἀριθμός) the last counted, in a series, Speus. ap. Theol.Ar. 62:—Pass., to be quite finished, X. Cyr. 6.1.31.
- 2 in Logic, Med. συμπεραίνεσθαι conclude syllogistically, draw conclusions, Arist. APr. 57b20, EN 1094b22:—Pass., to be so concluded, Id. Ph. 186a24; τὸ συμπερανθέν the conclusion drawn, Id. EN 1146a26; ἔστω συμπεπερασμένον Id. APr. 42a8; σ. τι κατά τινος ib. 66a38.
- III intr. in Act., extend equally far, Id. HA 541a2.
συμ·περαίνω, anc. att. ξυμ·περαίνω :
I tr.
1 aider à mener à terme, à accomplir, acc. Eur. Med. 887 (var.); Isocr. 76c ||
2 mener complètement à terme, achever complètement, mettre fin à, acc. Eur. Med. 341 ; au pass. Xén. Cyr. 6, 1, 31 ; Plat. Tim. 39d ||
3 mettre complètement en état, particul. fermer (une maison, etc.) Eur. Or. 1551 ; Arstt. Mund. 7, 4 ||
4 t. de log. conclure, d’où au pass. être conclu : συμπεραίνεται, Arstt. Phys. 1, 3, 4, etc. il s’ensuit, il résulte de là (litt. cela est le terme ou la conclusion d’un raisonnement) ||
II intr. se joindre par les extrémités, Arstt. H.A. 5, 5, 7 ||
Moy. :
1 unir, associer : ἔχθραν πρός τινα συμπεραίνεσθαί τινι, Dém. 281, 27, s’associer avec qqn pour exciter des sentiments de haine contre un autre ||
2 conclure, Arstt. Nic. 1, 3, 4, etc.
1. helpen te realiseren, helpen te bewerkstelligen; ook med.
2. geheel ten einde brengen, volbrengen; een gevolgtrekking maken, concluderen;
3. completeren:
συμπεραίνω, mit vollenden ; ξυμπερᾶναι φροντίδα, Eur. Med. 341, κλεῖθρα συμπεραίνοντες μοχλοῖς, Or. 1551, d.i. Schlösser mit den Riegeln fest verschließen ; τὰ πρὸς ἄλληλα ξυμπερανθέντα τάχη, Plat. Tim. 39d ; Xen. Cyr. 6.1.31 ; Isocr. 4.170, nach Bekker für die vulg. διαπερ.; τὴν ἐλευθερίαν, Plut. Dem. 19 ; – συμπεραίνεται, in der Logik, es ergibt sich, folgt daraus.
Med., ἔχθραν πρός τινος συμπεραίνεσθαι, Einem von Jemandes Seite Feindschaft zuziehen, Dem. 18.163.
Med., ἔχθραν πρός τινος συμπεραίνεσθαι, Einem von Jemandes Seite Feindschaft zuziehen, Dem. 18.163.
συμπεραίνω
fut. ανῶ
- Ito join or assist in accomplishing, Eur.:—Mid., συμπεραίνεσθαί τινι ἔχθραν to join fully in enmity with another, Dem.
- IIto decide or conclude absolutely, σ. φροντίδα to make up oneʼs mind, Eur.; κλῇθρα μοχλοῖς σ. to make the doors doubly sure by bars, Eur.:—Pass. to be quite finished, Xen.