συναλλακτικός
συναλλακτικός, of or for contracts
συναλλ-ακτικός, ή, όν,
- of or for contracts, οἱ νόμοι οἱ σ. D.H. 4.13; γράμματα σ. Vett.Val. 16.19; of persons, versed in business, Ptol. Tetr. 66.
συναλλακτικός, ή, όν :
1 qui concerne les contrats, les conventions, DH. 4, 13 ||
2 en parl. de pers. habile à traiter, Ptol. Tetr. 2, p. 66b.
Étym. συναλλάσσω.
συναλλακτικός, ή, όν, zum Verkehr od. Handel gehörig, ihn betreffend, νόμοι, Dion.Hal. 4.13.