συνάλλαγμα
συνάλλαγμα, a mutual agreement, covenant, contract
συνάλλ-αγμα, ατος, τό,
- covenant, contract, D. 24.213, Arist. Rh. 1354b25, PEleph. 1.14 (iv B.C.), PEnteux 55.6 (iii B.C.), etc.; σ. ποιεῖσθαι D. 30.21; διαλύειν D.H. 6.22; commitments, διὰ -μάτων ἀνάγκην Aen.Tact. 5.1.
- 2 generally, in pl., dealings, transactions, Archyt. 3, Hp. Medic. 1; ἑκούσια σ., i.e. sales, loans, etc., distd. from ἀκούσια σ., i.e. crimes of force or fraud, Arist. EN 1131a2, cf. Rh. 1376b12; βίαια σ. LXX Is. 58.6; σ. καὶ ἐγκλήματα OGI 229.54 (Smyrna, iii B.C.).
συνάλλαγμα, ατος (τὸ)
1 échange de relations, d’où commerce intime, Hpc. 19, 24 ||
2 relations d’affaires, Dém. 766, 3 ; p. suite, convention, pacte, contrat, Dém. 869, 22 ; 896, 10, etc. ; Arstt. Rhet. 1, 1, 10, etc. ; DH. 6, 22.
Étym. συναλλάσσω.
συνάλλαγμα, τό, Vertauschung, Verkehr, Handel, Vertrag ; ἴδια συναλλάγματα, Dem. 24.213, 33.12 ; ἡ περὶ τὰ συναλλάγματα πραγματεία, Prozesse, Arist. rhet. 1.1 ; eth. 5.2.
συνάλλαγμα, ατος, τό,
from συναλλάσσω
- a mutual agreement, covenant, contract, Dem., etc.: in pl. dealings between men, Arist.